همانطور که می دانید در چند سال اخیر سریال های مناسبتی

ماه رمضان جزو برنامه ریزی های ثابت صدا و سیما شده اند.

در این میان هم سریال های خوب داشتیم هم بد،هم سریال

هایی بی منطق و توجیه عقلی داشتیم و هم سریال هایی

که از لحاظ مضمونی و جلب رضایت عموم مردم موفق بوده اند.

از جمله سریال های امسال ماه رمضان،اغما است که به

کارگردانی سیروس مقدم از شبکه 1 سیما پخش  می شود.

در این سریال امین تارخ،لعیا زنگنه،ایرج نوذری،نفیسه روشن

و ناصر ممدوح(دوبلور برنامه های علمی شبکه 4) ایفای نقش

می کنند.داستان در مورد جراح مغز و اعصاب حاذقی است که

به خاطر بیماری زنش،دچار تردید می شود که وی را عمل کند

یا نه...

سیروس مقدم که سریال هایی مردم پسند از جمله نرگس،

پلیس جوان،ریحانه و پرواز در حباب را درکارنامه خویش

دارد،این بار نیز سریالی با مضامین و مفاهیمی مذهبی و

معنوی ساخته است.با این که در اغما با تشنج ها و اعصاب

خورد شدن ها و سردرگمی های نرگس،کشدار و کند بودن

وحشتناک داستان در پلیس جوان و مصنوعات و بی سر و

ته بودن ریحانه مواجه نیستیم،اما باز هم یک سری بی

منطقی ها و اشتباهات فاحش نیز در این سریال مشاهده

می شود.از جمله در قسمتی که امروز پخش شد،دیدیم

که الیاس (با بازی کاملا بی روح حامد کمیلی) که دست

چپش فلج بود،درخت های باغ را هرس می کرد و از آن نیز

به عنوان جراحی یاد می کرد!در سکانسی دیگر الیاس

-به نظرم- از طریق هوا(یا اگر بخواهیم منطقی تر نگاه

کنیم،تله پاتی!) با دکتر پژوهان(با بازی قابل قبول امین

تارخ) صحبت می کند و می گوید:"دخترتون چقدر بزرگ

شده نسبت به سه سال پیش،اون موقع شونزده سالشون

بود،نه؟".این در حالی است که در قسمت اول دیدیم دختر

دکتر در حال تدارک برای تحویل پایان نامه خود بود.

با این حساب اگر این خانم در 19 سالگی(که هر انسان

طبیعی اگر خیلی هم تلاش کند،حداکثر دو ترم دانشگاهی

را پاس می کند) موفق به اتمام تحصیلات دانشگاه و تحویل

پایان نامه اش شده است،باید تلاش و کوشش ایشان را هم

تحسین کرد.

در این میان تنها امین تارخ است که مثل همیشه خوب ظاهر

شده.لعیا زنگنه که مثل همیشه معمولی و ایرج نوذری هم

همان سرگرد امیری در کلانتر است،منتها این بار در لباس

پزشک.ناصر ممدوح هم که...بی خیال!

با تمام این احوال،هنوز برای قضاوت زود است.تا پایان

ماه رمضان فرصت زیادی باقی است.کاش حداقل سیروس

مقدم در این فرصت باقی مانده چاره ای اندیشیده و مثل

نرگس برخی از شخصیت های داستان را به حال خود رها

نکند و فراموششان نکند.